เพราะยังมี อาสวะกิเลส

เพราะยังมี อาสวะกิเลส

จึงเป็นเหตุปัจจัย ร่วมกับอวิชชา

เพราะยังมี อาสวะกิเลส

จึงเป็นเหตุปัจจัย ร่วมกับอวิชชา

เพราะอวิชชาเป็นปัจจัย จึงมีสังขาร

เพราะยังมี อาสวะกิเลส

จึงเป็นเหตุปัจจัย ร่วมกับอวิชชา

เพราะอวิชชาเป็นปัจจัย จึงมีสังขาร

เพราะสังขารเป็นปัจจัย จึงมีวิญญาณ

เพราะยังมี อาสวะกิเลส

จึงเป็นเหตุปัจจัย ร่วมกับอวิชชา

เพราะอวิชชาเป็นปัจจัย จึงมีสังขาร

เพราะสังขารเป็นปัจจัย จึงมีวิญญาณ

เพราะวิญญาณเป็นปัจจัย จึงมี นาม-รูป

เพราะยังมี อาสวะกิเลส

จึงเป็นเหตุปัจจัย ร่วมกับอวิชชา

เพราะอวิชชาเป็นปัจจัย จึงมีสังขาร

เพราะสังขารเป็นปัจจัย จึงมีวิญญาณ

เพราะวิญญาณเป็นปัจจัย จึงมี นาม-รูป

เพราะนาม-รูปเป็นปัจจัย จึงมีสฬายตนะ

เพราะยังมี อาสวะกิเลส

จึงเป็นเหตุปัจจัย ร่วมกับอวิชชา

เพราะอวิชชาเป็นปัจจัย จึงมีสังขาร

เพราะสังขารเป็นปัจจัย จึงมีวิญญาณ

เพราะวิญญาณเป็นปัจจัย จึงมี นาม-รูป

เพราะนาม-รูปเป็นปัจจัย จึงมีสฬายตนะ

เพราะสฬายตนะเป็นปัจจัย จึงมีผัสสะ

เพราะยังมี อาสวะกิเลส

จึงเป็นเหตุปัจจัย ร่วมกับอวิชชา

เพราะอวิชชาเป็นปัจจัย จึงมีสังขาร

เพราะสังขารเป็นปัจจัย จึงมีวิญญาณ

เพราะวิญญาณเป็นปัจจัย จึงมี นาม-รูป

เพราะนาม-รูปเป็นปัจจัย จึงมีสฬายตนะ

เพราะสฬายตนะเป็นปัจจัย จึงมีผัสสะ

เพราะผัสสะเป็นปัจจัย จึงมีเวทนา

เพราะเวทนาเป็นปัจจัย จึงมีตัณหา

เพราะยังมี อาสวะกิเลส

จึงเป็นเหตุปัจจัย ร่วมกับอวิชชา

เพราะอวิชชาเป็นปัจจัย จึงมีสังขาร

เพราะสังขารเป็นปัจจัย จึงมีวิญญาณ

เพราะวิญญาณเป็นปัจจัย จึงมี นาม-รูป

เพราะนาม-รูปเป็นปัจจัย จึงมีสฬายตนะ

เพราะสฬายตนะเป็นปัจจัย จึงมีผัสสะ

เพราะผัสสะเป็นปัจจัย จึงมีเวทนา

เพราตัณหาเป็นปัจจัย จึงมีอุปาทาน

เพราะเวทนาเป็นปัจจัย จึงมีตัณหา

เพราะยังมี อาสวะกิเลส

จึงเป็นเหตุปัจจัย ร่วมกับอวิชชา

เพราะอวิชชาเป็นปัจจัย จึงมีสังขาร

เพราะสังขารเป็นปัจจัย จึงมีวิญญาณ

เพราะวิญญาณเป็นปัจจัย จึงมี นาม-รูป

เพราะนาม-รูปเป็นปัจจัย จึงมีสฬายตนะ

เพราะสฬายตนะเป็นปัจจัย จึงมีผัสสะ

เพราะผัสสะเป็นปัจจัย จึงมีเวทนา

เพราะอุปาทานเป็นปัจจัย จึงมีภพ

เพราตัณหาเป็นปัจจัย จึงมีอุปาทาน

เพราะเวทนาเป็นปัจจัย จึงมีตัณหา

เพราะยังมี อาสวะกิเลส

จึงเป็นเหตุปัจจัย ร่วมกับอวิชชา

เพราะอวิชชาเป็นปัจจัย จึงมีสังขาร

เพราะสังขารเป็นปัจจัย จึงมีวิญญาณ

เพราะวิญญาณเป็นปัจจัย จึงมี นาม-รูป

เพราะนาม-รูปเป็นปัจจัย จึงมีสฬายตนะ

เพราะสฬายตนะเป็นปัจจัย จึงมีผัสสะ

เพราะผัสสะเป็นปัจจัย จึงมีเวทนา

เพราะภพเป็นปัจจัย จึงมีชาติ

เพราะอุปาทานเป็นปัจจัย จึงมีภพ

เพราตัณหาเป็นปัจจัย จึงมีอุปาทาน

เพราะเวทนาเป็นปัจจัย จึงมีตัณหา

เพราะยังมี อาสวะกิเลส

จึงเป็นเหตุปัจจัย ร่วมกับอวิชชา

เพราะอวิชชาเป็นปัจจัย จึงมีสังขาร

เพราะสังขารเป็นปัจจัย จึงมีวิญญาณ

เพราะวิญญาณเป็นปัจจัย จึงมี นาม-รูป

เพราะนาม-รูปเป็นปัจจัย จึงมีสฬายตนะ

เพราะสฬายตนะเป็นปัจจัย จึงมีผัสสะ

เพราะผัสสะเป็นปัจจัย จึงมีเวทนา

เพราะชาติเป็นปัจจัย จึงมีชรา อันวนเวียน เร่าร้อนเผาลน

เพราะภพเป็นปัจจัย จึงมีชาติ

เพราะอุปาทานเป็นปัจจัย จึงมีภพ

เพราตัณหาเป็นปัจจัย จึงมีอุปาทาน

เพราะเวทนาเป็นปัจจัย จึงมีตัณหา

เพราะยังมี อาสวะกิเลส

จึงเป็นเหตุปัจจัย ร่วมกับอวิชชา

เพราะอวิชชาเป็นปัจจัย จึงมีสังขาร

เพราะสังขารเป็นปัจจัย จึงมีวิญญาณ

เพราะวิญญาณเป็นปัจจัย จึงมี นาม-รูป

เพราะนาม-รูปเป็นปัจจัย จึงมีสฬายตนะ

เพราะสฬายตนะเป็นปัจจัย จึงมีผัสสะ

เพราะผัสสะเป็นปัจจัย จึงมีเวทนา

มรณะ พรั่งพร้อมด้วย โสกะ ปริเทวะ ทุกข์ โทมนัส อุปายาส

เพราะชาติเป็นปัจจัย จึงมีชรา อันวนเวียน เร่าร้อนเผาลน

เพราะภพเป็นปัจจัย จึงมีชาติ

เพราะอุปาทานเป็นปัจจัย จึงมีภพ

เพราตัณหาเป็นปัจจัย จึงมีอุปาทาน

เพราะเวทนาเป็นปัจจัย จึงมีตัณหา

เพราะยังมี อาสวะกิเลส

จึงเป็นเหตุปัจจัย ร่วมกับอวิชชา

เพราะอวิชชาเป็นปัจจัย จึงมีสังขาร

เพราะสังขารเป็นปัจจัย จึงมีวิญญาณ

เพราะวิญญาณเป็นปัจจัย จึงมี นาม-รูป

เพราะนาม-รูปเป็นปัจจัย จึงมีสฬายตนะ

เพราะสฬายตนะเป็นปัจจัย จึงมีผัสสะ

เพราะผัสสะเป็นปัจจัย จึงมีเวทนา

อาสวะกิเลส โสกะ ปริเทวะ ทุกข์ โทมนัส อุปายาส

มรณะ พรั่งพร้อมด้วย โสกะ ปริเทวะ ทุกข์ โทมนัส อุปายาส

เพราะชาติเป็นปัจจัย จึงมีชรา อันวนเวียน เร่าร้อนเผาลน

เพราะภพเป็นปัจจัย จึงมีชาติ

เพราะอุปาทานเป็นปัจจัย จึงมีภพ

เพราตัณหาเป็นปัจจัย จึงมีอุปาทาน

เพราะเวทนาเป็นปัจจัย จึงมีตัณหา

เพราะยังมี อาสวะกิเลส

จึงเป็นเหตุปัจจัย ร่วมกับอวิชชา

เพราะอวิชชาเป็นปัจจัย จึงมีสังขาร

เพราะสังขารเป็นปัจจัย จึงมีวิญญาณ

เพราะวิญญาณเป็นปัจจัย จึงมี นาม-รูป

เพราะนาม-รูปเป็นปัจจัย จึงมีสฬายตนะ

เพราะสฬายตนะเป็นปัจจัย จึงมีผัสสะ

เพราะผัสสะเป็นปัจจัย จึงมีเวทนา

นอนเนื่องอยู่ในจิต

อาสวะกิเลส โสกะ ปริเทวะ ทุกข์ โทมนัส อุปายาส

มรณะ พรั่งพร้อมด้วย โสกะ ปริเทวะ ทุกข์ โทมนัส อุปายาส

เพราะชาติเป็นปัจจัย จึงมีชรา อันวนเวียน เร่าร้อนเผาลน

เพราะภพเป็นปัจจัย จึงมีชาติ

เพราะอุปาทานเป็นปัจจัย จึงมีภพ

เพราตัณหาเป็นปัจจัย จึงมีอุปาทาน

เพราะเวทนาเป็นปัจจัย จึงมีตัณหา

เพราะยังมี อาสวะกิเลส

จึงเป็นเหตุปัจจัย ร่วมกับอวิชชา

เพราะอวิชชาเป็นปัจจัย จึงมีสังขาร

เพราะสังขารเป็นปัจจัย จึงมีวิญญาณ

เพราะวิญญาณเป็นปัจจัย จึงมี นาม-รูป

เพราะนาม-รูปเป็นปัจจัย จึงมีสฬายตนะ

เพราะสฬายตนะเป็นปัจจัย จึงมีผัสสะ

เพราะผัสสะเป็นปัจจัย จึงมีเวทนา