เสวยวิมุตติสุข  ในมุมมองของผู้เขียน 

        หลังจากที่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสรู้ชอบด้วยพระองค์เองแล้ว ตามคัมภีร์ได้กล่าวแสดงว่าพระองค์ท่านได้เสวยวิมุตติสุขอีกตลอด๗สัปดาห์ สัปดาห์ที่ ๑ ประทับภายใต้ร่มไม้มหาโพธิ์ ทรงพิจารณาปฏิจจสมุปบาท..... ฯลฯ.

        ตามความคิดเห็นของผู้เขียน เห็นว่า น่าจะหมายถึง การที่พระองค์ท่านได้รวบรวมภูมิรู้ ภูมิญาณที่บังเกิดขึ้นขณะตรัสรู้ อันเกิดขึ้นในช่วงสั้นๆ  ให้เห็นรายละเอียดลึกซึ้งขึ้น ตลอดจนลำดับภูมิรู้ภูมิญาณที่บังเกิดขึ้นนั้นเป็นหมวดหมู่  หรือกล่าวได้ว่าพระองค์ท่านกระทำการโยนิโสมนสิการในธรรมที่พระองค์ท่านตรัสรู้ชอบอีกครั้งหนึ่งโดยละเอียดและลึกซึ้ง  มิได้หมายถึงการไปเสพเสวยความสุขที่เกิดขึ้นจากการหลุดพ้น  เพราะวิมุตติหรือสุขจากการหลุดพ้นจากทุกข์ อันคือดับทุกข์ทั้งปวงนั้น พระองค์ท่านเสวยเป็นธรรมดาทุกขณะจิตโดยสภาวะธรรม(ชาติ)อยู่แล้วภายหลังการตรัสรู้.

เพราะสุขนั้นตามสภาวะธรรม(ชาติ)แล้วไม่มี เป็นเพียงภาษาสมมุติ   ที่เราสมมุติเรียก การดับทุกข์ที่เกิดขึ้น ว่าความสุข

โดยธรรมชาติแล้วจึงมีแต่สภาวะของทุกข์  และการดับทุกข์ที่เรียกโดยภาษาสมมุติว่าสุขเท่านั้น

ดังนั้นการดับทุกข์ทั้งปวง จึงเป็นสุข(โดยภาษาสมมุติ)อย่างยิ่ง