"เวทนากับร่างกายนั้นมีอยู่ตามธรรมชาติของมัน แต่ไม่ได้เสวยเวทนานั้นเลย"   (น.๕๐๔)

webmaster - เวทนาทางกาย เจ็บปวดเป็นไปตามธรรมชาติ ไม่มีผู้ใดไปห้ามได้ เกิดแต่การผัสสะเป็นธรรมดา  แต่ไม่เสวย(ผลอันเนื่องจาก)เวทนาทางใจ คือไม่เอาเวทนาทางใจที่ย่อมอาจเกิดทุกขเวทนาใจร่วมด้วยเป็นธรรมดานั้น ไปปรุงแต่งคือยึดถือให้เกิดตัณหา อุปาทาน  จึงเสวยเพียงทุกขเวทนาตามธรรมหรือธรรมชาติ แต่ไม่แปรไปเป็นเวทนูปาทานขันธ์ คือเวทนาที่ประกอบด้วยอุปาทานที่แสนเร่าร้อนเผาลน  จึงไม่เป็นอุปาทานทุกข์   หรือก็คือการไม่ไปยึด,ไม่ไปอยาก หรือไม่อยากด้วยตัณหา ในเวทนาที่เกิดขึ้นนั่นเอง