แสดงรายละเอียดของเวทนาที่เกิดได้ทั้งต่อกายและใจ   และสังขารขันธ์ที่ย่อมเกิดสัญเจตนาให้เกิดกรรมขึ้นได้ทั้งทางกายกรรม,วจีกรรม,มโนกรรม

                                                                            เวทนาทางกาย                                                ทางกาย

    ใจ ธรรมารมณ์  มโนวิญญาณ ผัสสะ สัญญาจํา                             สัญญาหมายรู้ สังขารขันธ์...ทางวาจา

                                                                           เวทนาทางใจ                                                   ทางใจ 

[สังขารขันธ์ = สัญเจตนา กรรม(การกระทำทางกาย,วาจา,ใจ)]

 แสดงกระบวนธรรมของขันธ์ทั้ง ๕ ที่เป็นเหตุปัจจัยกัน  เมื่ออายตนะคือใจกระทบกับธรรมารมณ์

ส่วนในอายตนะอื่นๆคือ ตา หู จมูก ลิ้น และกายก็เกิดขึ้นและเป็นไปในลักษณาการเดียวกันสิ้น

 ขยายความ

    ใจ เมื่อกระทบกับ ธรรมารมณ์คือความคิดนึก ย่อมเป็นเหตุปัจจัยให้เกิด มโนวิญญาณขึ้นเป็นธรรมดาหรือธรรมชาติของชีวิต  การประจวบกันของเหตุทั้ง ๓ ที่มาเป็นปัจจัยกันคือการผัสสะ  จึงเป็นเหตุปัจจัยให้เกิดสัญญาความจดจำได้หมายรู้หมายเข้าใจในธรรมารมณ์คือความคิดนึกนั้นๆขึ้นเป็นธรรมดาโดยธรมชาติของชีิวิต  จึงเป็นเหตุปัจจัยให้เกิดเวทนาความรู้สึกเป็นสุขเป็นทุกข์หรือเฉยๆขึ้นโดยธรรมคือธรรมชาติ  แล้วเกิดสัญญาหมายรู้หรือประมวลผลขึ้นอีกครั้งเป็นธรรมดา จึงเกิดสังขารขันธ์ คือมีสัญเจตนาหรือเจตนาที่จะกระทำการต่างๆทางกาย วาจา ใจ.