อันเนื่องมาจาก ไม่ใช่เรา เราไม่ใช่นั่น นั่นไม่ใช่ตัว ไม่ใช่ตนของเรา

        เหล่านี้คือพุทธวจนะ คำสั่งสอนจากพระองค์ท่านเกี่ยวกับสังขารทั้งปวง ที่ล้วนไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา เป็นปรมัตธรรมหรือปรมัตถสัจจะ   แต่โดยสมมติสัจจะก็ยังคงมีอยู่  พระองค์ท่านให้รู้ในปรมัตถสัจจะในสังขารทั้งปวงเพื่อให้เกิดปัญญาเข้าใจอย่างแจ่มแจ้ง โดยเจตนาให้คลายความอยากหรือตัณหาในเหล่าสมมติสัจจะอันเป็นสมมติแต่ก็จำเป็นเพื่อประโยชน์ในการยังชีวิตอยู่หรือสื่อสารกันนั่นเอง จะทิ้งเสียก็ไม่ได้  อ้นล้วนเป็นสังขารสิ่งปรุงแต่งที่ล้วนไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา  ซึ่งเมื่อคลายอยากความกำหนัดหรือตัณหาลงไปแล้ว  ย่อมยังผลให้คลายความยึดมั่นถือมั่นหรืออุปาทานในสังขารทั้งหลายทั้งปวงที่ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา อันเป็นไปตามปฏิจจสมุปบันธรรม  ไม่ใช่ให้เกิดความงมงายว่า ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตาไม่มีตัวตน  จึงไม่ต้องสนใจไยดี กลับกลายเป็นโมหะหรืออวิชชาไปเสียก็มี  โดยสมมติก็ยังคงมีอยู่ แต่อย่าไปเพลิดเพลินหรือติดเพลินหรือตัณหาในสิ่งที่ไม่เที่ยงเหล่านั้น เพราะย่อมยังให้เกิดทุกข์ในที่สุด ช้าหรือเร็วเท่านั้น  และล้วนเป็นอนัตตา ไม่ใช่ของตัวของตนอย่างแท้จริง จึงย่อมควบคุมบังคับบัญชาให้เป็นไปตามปรารถนาไม่ได้  จึงย่อมยังให้เกิดทุกข์ขึ้นได้นั่นเอง เพราะย่อมไม่ได้ตามปรารถนาตลอดไป