อุเบกขา - การวางใจเป็นกลาง ไม่เอนเอียงด้วยชอบหรือชัง,   ความวางใจเฉยได้ ไม่ยินดียินร้าย เมื่อใช้ปัญญาพิจารณาเห็นผลอันเกิดขึ้นโดยสมควรแก่เหตุ และรู้ว่าพึงปฏิบัติต่อไปตามธรรม หรือตามควรแก่เหตุนั้น,   ความรู้จักวางใจเฉยดู เมื่อเห็นเขารับผิดชอบตนเองได้  หรือในเมื่อเขาควรต้องได้รับผลอันสมควรแก่ความรับผิดชอบของเขาเอง,   ความวางทีเฉย คอยดูอยู่ในเมื่อ สิ่งนั้นๆว่าดำรงอยู่หรือดำเนินไปตามควรของเขาตามควรของมัน  ไม่เข้าข้างไม่ตกเป็นฝักฝ่าย  ไม่สอดแส่  ไม่จู้จี้สาระแน  ไม่ก้าวก่ายแทรกแซง   

Webmaster - อุเบกขา การวางใจเป็นกลาง เป็นการกระทำด้วยเจตนา กล่าวคือ มีสติระลึกรู้เท่าทันตามความเป็นจริง ดังเช่น รู้สึกเป็นสุขเป็นทุกข์อย่างไรก็อย่างนั้น อันเป็นไปตามธรรม(ชาติ)  และปัญญาเล็งเห็นว่าเป็นโทษ หรือสมควรแก่เหตุ  จึงต้องปฏิบัติด้วยการวางใจเป็นกลาง ด้วยการวางทีเฉย ที่หมายถึง การไม่เอนเอียง ไม่ไปแทรกแซงหรือสอดแส่ด้วยความยินดียินร้าย ด้วยถ้อยคิดปรุงแต่ง หรือกริยาจิตใดๆในสิ่งนั้นๆ  (มีรายละเอียดอยู่ในบท อุเบกขา องค์สำคัญในการปฏิบัติ)   (ขยายความถ้อยคิดหรือครุ่นคิดใน ภิกขุสูตร หัวข้อ๓๑ ที่หมายถึงการเข้าไปพัวพัน เกี่ยวข้อง)