กล่าวคือ สติอันคืออาการหนึ่งของจิต พิจารณาหรือรู้เท่าทันในกาย หรือในเวทนา หรือในจิต หรือในธรรม อย่างใดอย่างหนึ่งอยู่เสมอๆ อยู่เนืองๆ ในชีวิตประจำวัน  อันเป็นการใช้หรือปฏิบัติสติปัฏฐาน ๔ แม้ในชีวิตประจำวันนั่นเอง  เป็นมรรคหรือการปฏิบัติอันดีงามยิ่ง  และทั้งยังเป็นเครื่องอยู่ของจิต  จิตย่อมไม่ฟุ้งซ่านออกไปปรุงแต่งภายนอก

    ควรทำความเข้าใจสติที่ใช้พิจารณาในกาย ในเวทนา ในจิต หรือในธรรม ในสติปัฏฐาน ๔ ให้เข้าใจอย่างถูกต้องดีงามด้วย  อย่าให้เป็นจิตส่งในคือจิตไปแช่นิ่งอยู่ภายใน ด้วยความติดใจเพลิน คอยเสพรสในความสงบ, สุข, สบายต่างๆที่เกิดขึ้นจากอำนาจของฌาน,สมาธิแต่ฝ่ายเดียวจนเสียการ