ปาฏลิยสูตร

 เล่มที่ ๑๘, ข้อ ๖๗๓

เมื่อปราโมทย์แล้ว  ย่อมเกิดปีติ

เมื่อมีปีติในใจ  กายย่อมสงบ

เธอมีกายสงบแล้ว  ย่อมพบความสุข

(ปสฺสมฺกาโย  สุขํ  เวทยติ)

เมื่อมีความสุข  จิตย่อมตั้งมั่น

(สุขิโนจิตตัง  สมาธิยติ)  

__________

"................เมื่อปราโมทย์แล้ว  ย่อมเกิดปีติ  เมื่อมีปีติในใจ กายย่อมสงบ  เธอมีกายสงบแล้ว ย่อมได้เสวยสุข   เมื่อมีสุข จิตย่อมตั้งมั่น.......ฯ."  ที่เป็นดังนี้เพราะดำเนินเกิดขึ้นไปตามหลัก"ปฏิจจสมุปบันธรรม"นั่นเอง คือ เป็นเหตุปัจจัยเครื่องสนับสนุนให้เกิดอีกเหตุหนึ่งขึ้นเนื่องต่อ่ไป

__________

 จิตตั้งมั่น - จิตเป็นสมาธิสัมโพชฌงค์