ปาฏลิยสูตร
เล่มที่ ๑๘, ข้อ ๖๗๓
เมื่อปราโมทย์แล้ว ย่อมเกิดปีติ
เมื่อมีปีติในใจ กายย่อมสงบ
เธอมีกายสงบแล้ว ย่อมพบความสุข
(ปสฺสมฺกาโย สุขํ เวทยติ)
เมื่อมีความสุข จิตย่อมตั้งมั่น
(สุขิโนจิตตัง สมาธิยติ)
__________
"................เมื่อปราโมทย์แล้ว ย่อมเกิดปีติ เมื่อมีปีติในใจ กายย่อมสงบ เธอมีกายสงบแล้ว ย่อมได้เสวยสุข เมื่อมีสุข จิตย่อมตั้งมั่น.......ฯ." ที่เป็นดังนี้เพราะดำเนินเกิดขึ้นไปตามหลัก"ปฏิจจสมุปบันธรรม"นั่นเอง คือ เป็นเหตุปัจจัยเครื่องสนับสนุนให้เกิดอีกเหตุหนึ่งขึ้นเนื่องต่อ่ไป__________
จิตตั้งมั่น - จิตเป็นสมาธิสัมโพชฌงค์