อาสวะกิเลส   ดับไม่ได้ ด้วยเป็นสัญญา ความจำได้

อวิชชา        ดับได้ด้วยวิชชา

สังขาร         ดับเมื่อผุดเกิดขึ้นแล้วไม่ได้  ย่อมเป็นไปตามธรรม             ต้องทำไม่ให้เกิด

วิญญาณ     ดับไม่ได้                                                                 ต้องทำไม่ให้เกิด

นามรูป        ดับไม่ได้                                                                 ต้องทำไม่ให้เกิด

สฬายตนะ    ดับไม่ได้                                                                 ต้องทำไม่ให้เกิด

ผัสสะ          ดับไม่ได้                                                                 ต้องทำไม่ให้เกิด

เวทนา         ดับไม่ได้                                                                 ต้องทำไม่ให้เกิด   หรือสักว่า

อุปาทาน      ดับไม่ได้                                                                 ต้องทำไม่ให้เกิด

ภพ

กาย + สัมผัสความหิวของกาย  เกิดทุกขเวทนากาย  เกิดสังขารขันธ์คืออารมณ์หิว เกิดมโนกรรม คิดกินโน่นกินนี่ไม่หยุดหย่อน จึงเป็นทุกข์

เกิดทุกขเวทนากาย  แล้วไปพิจารณาว่า  นั้นไม่ใช่เรา ไม่ใช่ของเรา  ไม่ใช่เพื่อให้มันหายไป  แต่เพื่อให้มีสติรู้เท่าทันว่า มันเป็นเช่นนี้เอง ไม่ใช่เราไม่ใช่ของเรา เพื่อการปล่อยวาง